راه انبیا

بازگشت ناپذیر است

آقای رئیس جمهور در روز چهارشنبه آخر سال، روز جشن و سرور ایرانیان، به یزد میرود و در جمع خانواده های شهدا وایثار گران جنگ هشت ساله علیه و کفر و باطل، حضور یافته، بشر را دعوت براه انبیا وملت ایران را آماده جنگ با فرعونیان جهان میکند.اما از آنجا که آنچه از زبان آقای رئیس جمهور بیرون آید ملهم از امیال الهی وپیامبرانه و دارای مفاهیم عمیق است لازم است بخشهای مختلف آن بطور مستقل مورد بررسی و نقادی قرار بگیرد. بآن امید که نشان دهیم که گفتار رئیس جمهور بلحاظ آنچه نمیگوید دارای اهمیت است. اینرا ما البته گفتار پیامبرانه نام دهیم. میخواهیم نشان دهیم که وی با هر عبارتی که بر زبانش جاری میشود عبارت دیگری را که نزدیکتر بواقعیت است پنهان میسازد.

آقای رئیس جمهور خطاب به خانواده های شهدا و ایثار گران در آغاز سخنرانی میگوید:

امروز بشريت مديون امام و شهداي ما هستند، چرا كه آنها با حركت خود،‌ راه روشني را در مقابل بشريت گشود...

آنها راه سعادت را به ملت ايران نشان دادند، چرا كه سعادت و پيشرفت يك ملت، در گرو داشتن روحيه جهادي و ايثارگري است.

در این بخش از گفتار الهی آقای احمدی نژاد آنچه مبهم است و همچون نص مقدس نیازمند تاویل و تفسیر است، "راه روشنی" است که امام در مقابل بشریت گشوده است. ناچار آرزومندیم که روزی آقای رئیس توضیحات بیشتری بدهند که این راه روشن که بشریت خود را باید مدیون امام و شهدا بدانند کدام راه است از چه نقطه ای آغاز وبکدام نقطه ختم میشود و آیا امام و یاران شهیدش رسالت الهی داشتند که این راه روشن را در برابر بشریت بگشایند؟ آیا بشر در این راه روشنی که امام از عالم ربانی بارمغان آورده است، گام نهاده است و از ثمرات آن بهره گرفته است که باید خود را مدیون بداند و یا آنکه قرار است این امر در آینده بانجام رسد؟ اما سوال آنجاست که اگر این راه روشن گشوده شده است، چرا بشر هنوز در گمراهی بسر میبرد. بنظر میرسد که آقای رئیس جمهور توانائی دیدن چیزهائی را دارد که یک فرد عادی  فاقد آنست. ما از حدس خود که این راه روشن چگونه راهی است، کمی بعد خواهیم گفت.

بنا بر گفته آقای رئیس جمهور، امام و پیروان شهیدش  راه سعادت و پیشرفت، را  به ملت ایران نشان داده اند و آن " در گروروحیه جهاد و ایثارگری است." آنچه در اینجا فهم انسانی دشوار یابد،  مفهوم سعادت و پیشرفت است. ولی خوشبختانه چون آقای رئیس جمهور در این خصوص سخنرانیهای فراوان داشته است شاید بتوان در سایه آنها بتوان بمعنای باطنی و مکنون و یا ناگفته این عبارت دست یافت.

کیست که نداند که منظور آقای احمدی نژاد از سعادت و پیشرفت دست یابی به فن آوری انرژی هسته ای است. اینجا نیز چندین سوال بنظر آید که نیازمند بررسی است. یکی آنکه آیا این راه سعادت آمیز و پیشرونده را حضرت امام  بمردم نشان داده است ویا از طرف خداوند بشخص رئیس جمهور وحی گردیده است. سوال دیگر آنکه چه رابطه ایست بین سعادت و پیشرفت و فن آوری هسته ای؟ چه چیزی در این فن آوری نهفته است که سعادت آوراست. آیا این بدان معنا است که وقتی ملت ایران باین مهارت دست یافت، مسئله فقر و تنگدستی، تورم و گرانی و سرکوب ابتدائیترین آزادیهای بشری حل خواهد گردید؟ آزادی بیان و اندیشه بر قرار و دگر اندیشان نیز بدون ترس از تعقیب و تهدید و اتهام میتوانند بگویند آنچه میاندیشند؟ آیا دست یابی بانرژی هسته ای سبب پاکسازی جامعه از وجود رانت خواران و شارلاتانهای اقتصادی خواهد شد؟ آیا بساط استثمار و استعمار داخلی و نابرابرهای بین غنی و فقیر و بین مرد و زن، اعتیاد و درماندگی، پایان خواهد یافت؟ آیا بساط استبداد و خود کامگی برچیده خواهد شد؟ ویا همانطور که آقای رئیس جمهور در فعالیتهای انتخابی بمردم قول داده است در آمد نفت بر سر سفره های مردم خواهد رسید و سطح زندگی مادی افرایش خواهد یافت؟ آیا این همان سعاد و پیشرفتی است که آقای رئیس جمهور در نظر دارند؟ با وجود این ابهامات ویا ناگفته ها، آقای رئیس جمهورانتظار دارند که مردم دارای روحیه جهاد و ایثارگری باشند، بدون آنکه منظور خود را از جهاد و ایثارگری روشن سازد. کدام جهاد را آقای رئیس جمهور در نظر دارد؟  جهاد نرم و یا جهاد سخت، جهاد کتابخانه ای و یا جهاد جبهه و جنگ و خونریزی؟ همچنین نیکو بود اگر وی پرده ابهام را از ایثارگری برمیگرفت و بدون پرده پوشی توضیح دهند که این ایثار گری متضمن چه هزینه ای است؟ آیا شامل جانفشانی نیز میشود؟ اگر این خوانش درست است آیا منظور آقای رئیس جمهمور آنست که مردم برای رسیدن به فن آوری انرژی هسته ای باید آماده باشند که بجنگند و جانفشانی کنند؟

نگارنده بر آنست که آقای رئیس جمهور دچار یک سوء تفاهم است. او خواست خود را با خواست ملت یکی میداند و برای حصول بدان از تخریب و ویرانی هیچ واهمه ای ندارد. او میخواهد راه انبیا را بپیماید حال آنکه مردم او را برای این ماموریت برنگیزیده اند. او خود را بر این امر گمارده است. اینست حرف روشنایی. حرف  شما چیست ای خواننده گرامی؟

در شماره بعدی به عبارت زیر از همان سخنرانی آغاز میکنیم:

محمود احمدي‌نژادبا بيان اين كه اگر ما مي‌خواهيم اقتصاد خوبي داشته باشيم، بايد دستورات الهي را در اقتصاد جاري كنيم و اگر مي‌خواهيم شهروند خوبي باشيم، بايد روابط اجتماعي سالم و سازنده را با توجه به دستورات الهي در جامعه حاكم كنيم، گفت: تنها راه نجات بشريت، حاكميت دين و احكام الهي است و در جامعه‌اي كه انديشه‌ ديني وجود داشته باشد، آن جامعه به پيشرفت و تعالي مي‌رسد. (بنقل از سایت امروز)